Andere Tijden moet onmiddellijk een uitzending over de Moedermavo op stapel zetten nu Libelle de deuren van haar Libelle Academy heeft geopend. Ik ontwaarde de jongste loot aan de Libellestam tussen de 1-in-4-Mini's net achter de Familieberichten. Met een piepklein advertentiebudget recht in het hart van je doelgroep, lijkt mij.

Een nieuw opleidingsproduct. Een ‘Treffer' op de annoncepagina's. Dat is een stap die duidelijk aangeeft dat uitgever Sanoma Libelle weer onder de aandacht wil brengen van jongere vrouwen die het tijdschrift al hadden afgeschreven als medium voor MoekeTeun.

Dit Treffertje is geen toevalstreffer, maar een subtiel onderdeel van een tot in detail uitgedachte merkoperatie.

Wie recentelijk de film The Social Network heeft gezien die Mark Zuckerberg volgt in zijn, aan Alexander de Grote gewaagde, veldtocht om het nieuwe keizerrijk Facebook te stichten beseft, dat je steeds tien stappen op de anderen moet voorlopen.
Libelle is de Hollandse lilliputteruitvoering van zo'n keizerrijk, waar tot in het obsessieve toe alles moet kloppen. Daarom zijn in de volksuniversiteiten waar de Libelle Academy is gevestigd, speciale Libelle-lokalen ingericht met een interieur dat helemaal in de Libelle-styling en kleuren is uitgevoerd. Uiteraard gesponsord. Door Leen Bakker. Want Sanoma weet hoe je dat spel moet spelen.

Is hoofdredacteur Franska Stuy nu de hufterige en soms wrede Mark Zuckerberg of Alexander de Grote van Libelle? Misschien. Maar de gezellig ogende Franska hoéft geen hufterige merkdictator te zijn, omdat in de Sanoma-tijdschriftenwereld het merkdenken tot in de haarvaten is doorgedrongen.

Je zou willen dat andere uitgevers ook begrijpen hoe een merk werkt. Dan zouden ze beseffen dat ze geen producenten van een specifiek mediumtype zijn, maar dat ze meegroeien met het mediumgebruik in de sociale netwerken die ze bedienen. Omdat ze in het hart van hun gebruikers een warm plekje veroverd hebben (waar ze stikzuinig op moeten zijn), mogen ze af en toe ook leiding geven. En zo hun netwerk meenemen naar nieuwe innovaties (‘k geef het toe, dit is een pleonasme).
Daardoor is Libelle op een natuurlijke manier uitgegroeid tot een crossmediaal merk. Het 76 jaar oude blad (papier dus) weet steeds weer nieuwe generaties jonge vrouwen aan te spreken (nou eh jong...type Barbara de Loor: 35 jaar en goodlooking). Dat loopt vooral via vriendinnennetwerken, die samen ook een grote online community vormen van 455duizend unieke gebruikers die samen ruim zeseneenhalf miljoen pageviews genereren, waar ze naar video kijken, bloggen, met z'n tachtigduizenden naar de Libelle Zomerweken gaan en zich nu ook gaan inschrijven voor de Libelle Academy.

En die iPad- of andere tabletapplicaties gaan er binnenkort ook in als koek. Want wie door de Libelle bladert komt al leerzame rubriekjes tegen waarin het bestaan en de werking van het apparaat luchtigjes wordt uitgelegd. Af en toe met een steek onder water naar de man in huis, die niet meer taalt naar overspel sinds hij zoet is met allerlei andere kleine knopjes en schermpjes aan mobiele verleiders.

Ja die Moedermavo is veertig jaar na dato uitgegroeid tot een echte prinsesjesacademy. Waar je niet voor het geld, of voor een rol in de maatschappij, maar gewoon omdat je het leuk vindt, een cursus interieurstyling of website-ontwerpen gaat volgen. En, zie LOF, dan kan je leuk vanuit je moederwebwinkeltje je eigen blaadje in de markt zetten