Een makkelijk apparaat voor onderweg. Daarvoor heb ik zo'n iPad aangeschaft in de Jan Modaal-versie. Dus alleen met Wi-Fi. "Want overal heb je wel Wi-Fi, denk je dan. "En 3G daar worden alleen de telecommers maar wijzer van."
Overal Wi-Fi klopt heel aardig. Zelfs als je vakantie viert en met je iPad het water op gaat. Op de meeste plekken waar je afmeert, detecteert mijn iPad wel een huis of gebouw met een Wi-Fi-LAN. Maar dan...Wie laat je binnen?

Dat valt dus vies tegen.

Ik moet bekennen dat het me al de grootste moeite kostte met mijn pad op mijn eigen afgeschermde thuisnetwerkje te komen. Als je de beveiliging uitschakelt is het makkelijk zat. Maar zo mag het niet. Zelfs wettelijk moet je je draadloze netwerk afschermen, wil je niet opdraaien voor het misbruik dat een passerende en slechtwillende downloader van jouw IP-nummer maakt.
Maar zie als alfa maar eens de toegangscode van je router op te snorren. Als je zoiets al vastlegt, dan zit dat in die grote schoenendoos met toegangscodes voor alles en nog wat waar je in je digitale bestaan een abonnement op heb, of hebt gehad, of waar de uitgever je de zoveelste wijzigingsbrief van heeft gestuurd. Diezelfde doos waarin ook je wachtwoorden en inlogcodes van je creditcards bewaart. Wachtwoorden die je braaf om de zoveel maanden creatief verandert omdat het systeem je daar, ‘voor je eigen veiligheid', toe dwingt.
Allemaal dingen waar je als consument helemaal niet mee lastig gevallen wilt worden.
In je vakantie beweeg je je per definitie in de rafelranden van de informatiesamenleving. ‘Weg van de dagelijkse hectiek'. Dat houdt juist in: losbreken uit alle netwerken die je stevig vastpinnen op jouw plekje in de samenleving. Maar je wil toch je dagelijkse krantje lezen. En ook wel graag een vakantie-ebook downloaden.

Dan wordt je dus zo'n man met spillebenen uit een korte broek, zenuwachtig zoekend naar een gelegenheid die zichzelf uitvent met ‘Free Wi-Fi !'. Maar daarvoor moet je dan wel weer een stadje opzoeken. En daar blijkt al meteen dat onze verzorgingsstaat nog lang niet af is. Want wie verwacht dat elke openbare gelegenheid toch wel is voorzien van een Wi-Fi-hotspot, die komt bedrogen uit. Zelfs de openbare bibliotheek verkoopt ‘nee'aan een iPadbezitter met hoge verbindingsnood. Zo kweek je digibeten, dames en heren bibliothecarissen! In Wi-Fi-land heerst het particuliere initiatief. De horeca heeft aardig in de smiezen dat je met een Wi-Fi-etiket op je raam allerlei nieuwe klanten trekt. McDonalds en La Place zijn er snel achter dat de kantoorloze zzp'er en de krantbeluste downloader blij binnenvallen, omdat hun uithangbord ook gratis internettoegang belooft.
En zo kom ik er dan eindelijk achter dat tussen die ruim 200.000 iPhone en iPad Apps - waarvan nu 20.000 specifiek voor de iPad- ook een Wi-Fi-Finder zit.
Handig hoor.

Ivm. de vakantieperiode verschijnt deze blog tot 25 augustus om de veertien dagen.