Als mensen over ‘storytelling' beginnen krijg ik langzamerhand overal jeuk. Zeker als daar oeroude kampvuren, sprookjesvertellers en transmediale communicatie bij worden gehaald. Het gesprek krijgt al snel een hoog guru-gehalte en wordt daarmee een leuk speeltje voor kunstenaars die spoedig als Simon de Pilaarheilige onbereikbaar hoog boven de wriemelende massa uittorenen.
Zelfs technische begrippen als ‘crossmediaal'en ‘geïntegreerde communicatie' beginnen daardoor geïnfecteerd te raken. Het nodigt allemaal uit tot oeverloos gezwam.

Laten we die mix van mediadisciplines die we tegenwoordig digitaal op allerlei schermen kunnen oproepen maar ‘tabletmedia' gaan noemen. We weten dat voor apparaten als de iPad een nieuwe legering van mediadisciplines vereist is. Daarvoor moet je eerst de ambachtelijke kennis die je voor al deze mediaberoepen afzonderlijk nodig hebt redelijk beheersen. Pas dan kun je er spannende nieuwe crossovers van maken.

En wie kan nu zeggen welke plaats de tablet in het leven van mensen gaat innemen? De iPad is er net een paar maanden, sinds begin september is er nu ook de Samsung Galaxy Tablet. Rondkijkend hoe mensen de iPad gebruiken zie je dat dit schootschermpje voor consumenten vooral een ontspanningsfunctie heeft. Een leuk mobiel ding dat je kunt pakken om er even mee op de bank te gaan liggen. Er zijn zelfs al apps bedacht die onderscheid kunnen maken wie van de verschillende gezinsleden op het apparaat aan het chillen slaat. Essentieel als je mensen individueel interactief wilt bereiken. De iPad lijkt dus een echt lean back medium te worden als je de luie modus staat
Maar kun je nu zeggen dat de tablet als soort ook een lean back apparaat is? Door de Samsung tablet ( met Androidbesturing) lijkt het ineens een heel nader plaatje te worden. Het ding is weer een flinke slag kleiner dan de iPad en je kunt ermee telefoneren en fotograferen. Daarmee heb je dan weer veel meer een personal device in handen, dat je bij je draagt dat je net als je smartphone niet graag in de handen van anderen ziet. Meer een mobiel ding voor onderweg, dus lean forward in de actieve modus.
Hoe dan ook schreeuwen deze apparaten om content die in bewegend beeld verhalen vertelt en informatie overdraagt. Geen lineaire verhalen, maar verhalen waar je vrij en associatief doorheen kunt scrollen. Met meerdere verhaallijnen, met uitstapjes naar meer verdieping, met meerdere informatielagen in film, foto's, crowdsourcing. Met geluidseffecten en ja, ook met tekst.
Heb je daar een tablet voor nodig?
In een boek kan het ook , getuige het gedoemde liefdesverhaal van Leanne Shapton, dat onlangs bij De Bezige Bij verscheen in de vorm van een zakelijke, geïllustreerde veilingcatalogus ‘Belangrijke voorwerpen en persoonlijke bezittingen uit de collectie van Leore Doolan en Harold Morris, inclusief boeken, kleding en sieraden'- zaterdag 14 februari 2009, New York'.
Zo wordt ook een catalogus weer kunst. Een visioen, dat alleen bestaat in het hoofd van pilaarheiligen met een Groot Idee. Wie creatief werk levert zal zich altijd een Simon voelen, maar het jeukt wel.