De online encyclopedie Wikipedia heeft uit protest tegen anti-piraterijwetgeving in de VS haar website een dag op zwart gezet. Ik ben niet onder de indruk van de argumentatie waarmee voor een volledig open internet wordt gepleit. Wanneer anderen op internet zomaar aan de haal mogen gaan met complete werken waarin de originele producenten tijd en middelen hebben geïnvesteerd, dan ondermijnt dat de culturele productie. Daar is niemand mee gebaat. Overigens lijkt handhaving van de ophanden zijnde anti-piraterijwetten onbegonnen werk.

Wikipedia voert actie tegen twee wetten die nog moeten worden behandeld in de Amerikaanse Senaat en in het Huis van Afgevaardigden: de Stop Online Piracy Act (SOPA) en de Protect IP Act (PIPA). Wikipedia wil via de actie een publieke lobby tot stand brengen tegen de voorgestelde wetten. In december spraken in een gezamenlijke verklaring ook oprichters van internetreuzen als Yahoo, Google en YouTube zich in felle bewoordingen uit tegen deze wetten. Het laat zich raden waarom. De businessmodellen van deze bedrijven zijn gebouwd rondom de content die wordt betroken uit externe bronnen, en daar wordt exorbitant veel geld aan verdiend.

Wetten waartegen?
De wetten beogen de juridische bescherming van auteursrechtelijk materiaal en zijn mede tot stand gekomen door de lobby van de filmindustrie in Hollywood.  Er mag niet meer worden gelinked naar sites waar dergelijke producten (muziek, films, maar bijv. ook journalistieke producten) worden aangeboden. Ook mogen financiële partijen geen transacties meer faciliteren op sites waar andermans werk ongevraagd wordt geëtaleerd.

Het is gewoon digitale diefstal
Ik zou zeggen: wat is hier onlogisch aan? We vinden het heel normaal dat fysieke producten niet mogen worden gestolen. Waarom vinden we het dan wel normaal als (volledige) digitale producten ongevraagd worden overgenomen?
Iets anders vind ik het wanneer je bij de totstandkoming van een nieuw werk put uit gerelateerd werk, zolang je dat oude werk maar verre van kopieert. In het geval van deze blog heb ik bijvoorbeeld een bericht op de website van de Volkskrant gelezen om een klein deel van de inhoud ervan te gebruiken als startpunt voor deze blog; een blog waarin ik een nieuw punt maak en die mijn eigen stempel draagt.

Zo meldt De Volkskrant over de anti-piraterijwetten: "Tegenstanders zijn echter furieus. Volgens hen gaan de wetten in tegen de essentie van het internet  - de vrijheid van informatie -, tegen de vrijheid van meningsuiting, en tegen online innovatie. Volgens de tegenstanders zouden bedrijven als Facebook nu alle content op hun site moeten controleren of er door de 700 miljoen gebruikers niet wordt gelinkt naar verboden materiaal. Dat is ook de reden waarom veel durfinvesteerders al hebben aangegeven niet meer in online startups te investeren als de wetten worden aangenomen."

Misschien krijg ik nu een belletje van De Volkskrant :-), of van een bureau als Auxen, dat namens uitgevers monitort of - en in welke mate berichten ongeoorloofd worden overgenomen.

De sloop van onze cultuur
Maar ik ga nu weer verder met mijn eigen punt: amper een maand geleden plaatste ik een blog met als titel: "Hoe het Open Internet de cultuursector sloopt." De blog is een opiniërende samenvatting van een samenvatting die Robert Levine zelf schreef van zijn boek: Free Ride: How Digital Parasites Are Destroying The Culture Business and How The Culture Business Can Fight Back. In deze blog wordt uitgebreid omschreven waarom het Open Internet onze cultuur in toenemende mate bedreigt.

Jimmy Wales zit ernaast
De oprichter van Wikipedia - Jimmy Wales - motiveert zijn actie om de Engelsstalige site een dag op zwart te zetten met de stelling dat de voorgenomen anti-piraterijwetten "de essentie van internet bedreigen": een open wereld waarin alle informatie vrij uitwisselbaar is. Maar: niet een volledig Open Internet zou het ultieme doel zou moeten zijn, maar het instandhouden van culturele kwaliteit. Die kwaliteit houd je niet in stand als de onderliggende businessmodellen van culturele producties worden weggeslagen doordat externe partijen er met de buit vandoor gaan of daar al te rijkelijk in delen (Google, Apple, Amazon etc).

Of, zoals ik mijn vorige blog besloot met een citaat van Robert Levine: "Willen we werkelijk het risico lopen dat een eeuwenoude culturele sector de nek wordt omgedraaid, alleen maar opdat het internet kan blijven werken zoals het in 1995 werkte?”