Toen ik mijn iPad kocht met de goedkope wifi-versie voelde ik me aanvankelijk een lulletje. Alle jongens om me heen hadden een vette 3G met overal onderweg internettoegang. Maar nu blijkt dat met name in de VS negen van de tien gekochte tablets uitsluitend op wifi draaien. Ego gered.

Het zijn dus niet alleen de wifi-apparaten die uitsluitend ‘wifiën’ maar ook heel veel 3G-toestellen. Wel grappig dat ook veel kopers van die dure 3G-versies toch voornamelijk gratis internettoegang prefereren. En kennelijk is op voldoende plekken een vrije internetverbinding te vinden.

Gratis informatiestromen

We mogen graag afgeven op de kapitalistische economische orde met z’n vele bonusgraaiers. Maar weinig mensen realiseren zich dat zelfs in deze economie, waar iedereen aan iedereen wil (of moet) verdienen, belangrijke informatiestromen gratis beschikbaar zijn.  Zoals gratis digitale content en voor niks internetten op andermans wifi.

Dat is het resultaat van de mix tussen de reële economie en de digitale ecomie. Die laatste brengt immers producten voort die zonder kosten eindeloos te kopiëren zijn.  Zo zijn we binnengetreden in de wereld van ‘gratis’ als marketingfilosofie, van ‘the long tail’ als allocatiemiddel en van ‘ transparantie’als gebruikersethiek.

Telecom-model verschraalt

De wifi wordt net zo alomtegenwoordig als de fiets. Alleen al voor het thuisgebruik draaien er in Nederland naar schatting al zo’n dikke zes miljoen wifinetwerken.  En buitenshuis is het zeker in de grotere steden niet moeilijk om een gratis wifi-hotspot te vinden. Het witte-fietsen-plan draait in de mobiele internetwereld als een tierelier.  Zal dat consequenties krijgen voor de verwachting die mobiele internetters hebben over de beprijzing  van het internetgebruik? Hoe solide is het businessmodel van telecommers en internetproviders?

Nu zitten er achter die ruim zes miljoen wifi-thuisnetwerken nog ruim negen miljoen particuliere breedbandaansluitingen, waar deze huishoudens merendeels keurig elke maand voor dokken. Daarnaast hebben ze dan ook nog een belbundel voor hun mobieltje.

En daar begon de ellende: die mobieltjes zijn inmiddels allemaal getransformeerd in smartphones oftewel allemaal minMacjes of mini-pc’tjes waar je leuk mee kunt ‘pingen’, ‘skypen’ of ‘Whatsappen’.  De telecomaanbieders hebben het nakijken: met je goedkoopste SIMmetje ga je bij een Wifi-punt  het internet op en kun je gratis de hele wereld afbellen.  KPN en Vodafone baarden in de zomer van 2010 opzien door vrijwel gelijktijdig datalimieten in te voeren. Omdat zij kapot dreigden te gaan aan al die gemiste telefoontikken.

Permanent mobiel online

Het blijkt dat de meeste gebruikers het zo wel mooi vinden.  Voor je mobieltje niet teveel geld uitgeven aan je telecomprovider, en als je met je wifitablet geen wifi beschikbaar hebt, kun je met een draadje of Bluetooth-golfje naar je mobieltje alsnog die 3G-verbinding tot stand brengen. Daar heb je geen dubbel abonnement voor nodig.

Sterker nog: via wifi kan je gratis hetzelfde doen waar je telefoon en internetprovider je vele tientjes per maand voor vragen. Dus meer wifi-dekking maakt blije en permanent online zijnde mobiele gebruikers. Intussen vliegen de gratis gigabytes aan serverruimte in de cloud je om de oren. Windows Skydrive biedt me 25 Gb voor niks, Dropbox doet er nog eens 16 Gb gratis bij. Waar vind ik sponsor die al die gigabytjes lekker snel door mijn favoriete wifi-poortje laat stromen, zodat ik veel films en muziek kan genieten, echte games kan spelen en zware vak- of studieapplicaties kan gebruiken?

Wifi-winkels

Je kunt het met vrijwilligers doen die plaatselijk gratis wifi-dekking organiseren. Of de overheid wordt zich bewust dat internettoegang een nutsvoorziening is. Maar het kan er ook wel eens op uitdraaien dat  grote appstores wifi-netwerken over ons uitstrooien, zoals campus-netwerken hele universiteiten bedekken. Waarom geen wifi-netwerk van Wolters Kluwer of Reed Elsevier? Die laatste is al lid van de grote internetschakelaar NL-ix. Per slot van rekening gaat het om de omzet aan apps in je winkel. En we zijn er toch al sinds jaar en dag aan gewend dat je een winkel gratis mag binnenlopen!