Wat een verleidelijke belofte: In de digitale wereld kan iedereen kan zender zijn!
Ja kán.
Als je een computer met een redelijke internetverbinding hebt ligt de wereld voor je open.Dus, wat lét je?
Je moet wel weten waar je aan begint hoor.
Regel 247 van De Maakbare Mens luidt: ‘WEEST VOLHARDEND, ENEN DAG VOLSTAAT NIET'.*
Voor zenden heb je frequentie nodig. Wie gaat je vinden en waar gaan ze je vinden?

Om te beginnen moet je attractief zijn voor een groep mensen. Laten we dat maar je ‘golflengte'noemen. Je golflengte verenigt de mensen die je publiek gaan vormen. De mensen die jij gaat leiden. Seth Godin zou zeggen: je ‘tribe'. Daar moet je dus eventjes over nadenken.

Maar bovenal gaat deze regel over ‘toewijding' (‘commitment' if you prefer English) Als publiceren gewoon je dagelijkse werk is, waar je elke maand een leuk CAO-loon voor krijgt, lijkt dat een makkie. Doorgaan met ademhalen , je nieuwtjes verzamelen en je (opinie) stukjes schrijven. Maar dat klinkt al een pietsie fletsig en dan is het meteen ook werk om je huiswerk te moeten doen. Dat steekt natuurlijk schraal af bij de gretigheid die je proeft bij blogs als iPadplanet, Frankwatching, Nico Dijkshoorn of Nalden. En bloggers zijn bloggers. Er is geen onderscheid tussen professionele bloggers en de amateurbloggers die je kunt vinden op Viva.nl, Spunk en Hyves. Want zoals Frank (Jansen)watching als oud-TNT-ér van z'n interesse z'n blog ging maken en Dijkshoorns talent wakker werd gekust door Big Brother, zo kan elk moment een volhouder opstaan, die puur op karakter van een incidenteel stukkie een regelmatig verschijnend medium weet te maken. Frequentie heeft zuigkracht. Voor een nieuwsbriefje dat nu en dan verschijnt of een column die met tussenpozen druppelt, moet je Madonna zijn of de Paus (Benedictus veroorzaakt zelfs met een weeë pastorale brief complete hysterie).

Toewijding is een kostbare gave die ons net als moederliefde liefst dagelijks, of een paar keer per week gegeven wordt. Als je een online mediamerkje wilt worden neem je eigenlijk de verzorging van een hele kudde Tamagotchi's op je. De Tamagotchi-generatie kan nog nachtmerries krijgen van de afhankelijkheid van deze virtuele wezentjes. Als je ze eenmaal tot leven hebt gewekt, gaan ze je al snel met hun gepiep achtervolgen. 't Zijn hongerige dieren die gevoed en geknuffeld willen worden. Een ongeïnteresseerde verzorger zit al snel met een nest valse en onwillige mormels. Maar als je zorg ontstaat vanuit een innerlijke drang, dan groeit je kudde als kool. Dus wat je ook bent, amateur of professional, als je een publiek aan je wilt binden moet je over dat bijzondere gen beschikken. 
Het gen dat ‘passie'heet.