Als de wind om het huis giert, en de feestdagen je terugbrengen in de schoot van familie en vrienden, kruipen we bij elkaar met spellen en verhalen. Goed voor de handel!

’t Zijn ook dagen waarop je je neus tegen de etalageruit drukt, want daar staat lekkers uitgestald. En zo ontdekte ik, zo’n beetje als laatste in Nederland, de Angry Birds. Deze mekkerende spotvogels vallen in de categorie ‘dwergwerpen’, zoals - behalve ik - iedereen weet. Kennelijk kun je in een segment zitten waarin mensen helemaal onkundig blijven van de rages die om hen heen de rest van de wereld bezighouden. Tot KPN met zijn inhaakactie voor de Angry Bird Speaker begon. Nu eens niet via social media, maar ouderwets verkondigd met buitenreclame.

“Ha”, dacht ik toen die reclame voor het eerst voorbij de tramruit flitste. “Eindelijk een fatsoenlijk opgetuigde reclamecampagne voor een app”. Een paar haltes later werd me duidelijk dat die mupi geen virtueel product aan de man bracht, maar een mpeg3-speler ‘van vlees en bloed’ in de vorm van zo’n chagrijnige vogel. Kortom weer een voorbeeld van een virtueel ding dat de overstap maakt naar de fysieke wereld. En van een gebruiker die pas via een fysieke reclame-uiting verslaafd raakt aan het virtuele vogeltje.

Moedertaal
Zo werd ik ook op het verkeerde been gezet toen ik het spiksplinternieuwe tijdschrift ‘360’ op mijn tablet downloadde. Eindelijk een tijdschriftformule die inhaakt op het ‘wereldburgergevoel’ dat zich van ons heeft meester gemaakt sinds we op onze tablets toegang kregen tot zo’n beetje alle kranten en tijdschriften van de wereld. Meestal ben je dan veroordeeld tot de Engelstalige titels. Niet alleen omdat ze de meest spectaculaire digitale content bieden, maar ook omdat Engels bijna onze tweede moedertaal is.

‘360’, Een uitgave van 360 International Media (waar onder andere Gert Jan Oelderik -  directeur van NDC Mediagroep - in participeert) vervult onze behoefte aan directe toegang tot anderstalige bronnen in je eigen moedertaal. Nu we als ‘denkend deel der natie’ dankzij de mobiele digitale media verbonden zijn met gelijkgezinden in alle andere werelddelen, willen we hun visie op de ontwikkelingen in de wereld uit de eerste hand kunnen lezen. Hoe denken de voormannen van de Arabische Lente, de bloggers op het Chinese Weibo, en de Occupyers op de pleinen in verafgelegen continenten over de ontwikkelingen in hun land? Hoe denken ze over ons? Uit de eerste hand. En in je moederstaal. In plaats van die meningen gefilterd te krijgen door de bril van één tijdschriftredactie of één krant die voor ons deze ontwikkelingen monitort.

‘Het beste uit de internationale pers’ van ‘Tehelka’, weekblad uit New Delhi, tot Rasid.com, een website uit Saoedi Arabié, en het Russische weekblad ‘Kommersant Vlast’ met een hele ploeg vertalers elke veertien dagen bijeengebracht in ‘360’. Lekker elitair, maar een plagerige concurrent voor de verschillende weekend edities van NRC Handelsblad en de Volkskrant.

Navigatie
Aanvankelijk gebruikte ik de 360 iPad app en voelde me licht teleurgesteld door het al te compacte karakter van de uitgave. Tot ik de papieren editie in handen kreeg en ontdekte dat daar veel meer in stond. Misverstand: braaf de conventie volgend scrollde ik via de koppen door het betreffende artikel en zo verder naar het volgende artikel. Maar in de app had ik volledig de interactieve rubriekskopjes die toegang gaven tot de korte opiniestukken over het hoofd gezien. Weer was het hier het medium ‘van vlees en bloed’ dat mij leerde navigeren door de digitale pendant. Domme lezers? Of domme ontwikkelaars, die hun gebruikers steeds een nieuw kunstje willen leren? Hou daar toch mee op. Navigeren is de kunst om mensen met de meest eenduidige signalen op hun plaats van bestemming te krijgen.

Zo werkt het bij mensen van vlees en bloed.