Krol spreekt tijdens de Mediafacts Nationale Uitgeefdag 2011 voor een betrokken publiek. Niet gek: een journalistieke oplossing voor het probleem van dalende oplages en advertentie-inkomsten, dat klinkt menig uitgever als muziek in de oren. Krol vertelt over hoe de Gay Krant ontstond en over de enthousiaste lezersschare. Adverteerders kwamen uit de 'scene'. Kleine adverteerders dus, met bijvoorbeeld een kroeg, sauna of boekwinkel. De grotere adverteerders hapten niet. "Zij vonden dat krantenpapier van ons maar niks", zegt Krol. "Zij gaven aan dat we meer glossy moesten zijn, wilden ze bij ons adverteren. Tja, en adverteerders heb je natuurlijk wél nodig, dus wij gingen ons best doen."

Van inhoudsloze glossy...
Zo veranderde de Gay Krant langzaam van betrokken krantje tot glimmende, vrolijke, inhoudsloze glossy. Lezers haakten af, maar de adverteerders, die hadden nu eindelijk wat ze wilden, toch? "Dat bleek helemaal niet waar. We hadden onze oren laten hangen naar de adverteerders en nu bleek het allemaal voor niets geweest." Vier jaar achter elkaar sloot de Gay Krant af met verlies. Er moest snel iets gebeuren. Krol: "Het had niet veel gescheeld of we hadden de deuren gesloten."

...terug naar de oude krant
Een terloopse opmerking van een jong redactielid leek de redding. "Ik vond die oude krant veel leuker, daar stond veel meer in. We hadden weinig tijd om te onderzoeken of al onze lezers er zo over dachten. We zijn toen héél snel overgestapt naar het 'oude' format. Het was al een opluchting dat de drukkosten daarmee enorm daalden, maar we kregen vooral heel enthousiaste reacties van de lezers."

Stijgende oplagen
De oplage steeg, en dat merkte de adverteerder. En eindelijk, hoewel Gay Krant alle eisen van adverteerders in de wind had geslagen, kwamen zij over de brug. Henk Krol tot besluit: "Je moet je niet altijd gek laten maken door wat anderen zeggen. Uit ons voorbeeld blijkt dat adverteerders gaan waar je lezers zijn, niet andersom."